Największym błędem w obecnej sytuacji drużyny z Podlasia byłby przesadny entuzjazm. Minęły dopiero trzy tygodnie od startu ligi, tabela powoli zaczyna się kształtować, ale dobrze znamy ekstraklasę i wiemy, że przetasowania są nieuniknione. Nadejdą gorsze i trudniejsze spotkania, które zweryfikują możliwości drużyny Ireneusza Mamrota. Piłka jednak nie raz pokazała jak ważne są spotkania z "ligowymi średniakami" i zdobyte w nich punkty, dlatego trzeba szanować dotychczas zdobyte oczka.
  Sandecja jako beniaminek nie może powiedzieć o udanym starcie w najwyższej klasie rozgrywkowej, mimo punktów urwanych Lechowi Poznań. Podopieczni Radosława Mroczkowskiego w trzech spotkaniach uzbierali tylko 2 punkty. Statystyki być może nie powalają, ale Biało-Czarni potrafią grać w piłkę. Pokazali to w każdym z dotychczasowych spotkań.
  Jeżeli spojrzymy z kim grali piłkarze z Sądecczyzny te dwa punkty zmieniają swoją wartość. Sandecja rozpoczęła sezon od potentatów. Terminarz nie sprzyja zespołowi beniaminka, którzy na sam początek swojej przygody z ekstraklasą dostali czterech (wszystkich) pucharowiczów, w kolejności: Lech, Arka, Legia, Jagiellonia.
   Jest to pierwszy sezon dla piłkarzy z Nowego Sącza w ekstraklasie. Aż trudno w to uwierzyć, ale klub założony w 1910 roku nigdy wcześniej nie miał okazji występować w najwyższej klasie rozgrywkowej.
 
  Oba klubu łączy osoba Jonatana Strausa, który przed sezonem udał się na wypożyczenie do Sandecji, by tam dostawać więcej okazji do gry. Lewy obrońca nie musiał długo czekać na ponowne spotkanie ze starymi kumplami.
 
  Niedzielne spotkanie zapowiada się naprawdę obiecująco. Oba zespoły mają wiele do udowodnienia, Jagiellonia musi pokazać, że dobry start sezonu nie jest dziełem przypadku, a Sandacja będzie chciała udowodnić, że potrafi urwać punkty każdemu zespołu w stawce.

Mateusz Łukaszewicz