Legia podchodziła do tego spotkania z nowym szkoleniowcem na ławce trenerskiej. Vuković od dawna jest związany z zespołem Legionistów i nawet praca w roli "strażaka" nie jest mu obcna. Przed spotkaniem z Jagiellonią zdążył przeprowadzić tylko jeden rozruch. Wystarczyło. Legia nie przypominała drużyny, która kilka dni wcześniej dostała bagaż bramek w Krakowie. Nie było po tym śladu.
  Paradoksalnie, o Jagiellonii możemy powiedzieć, że zagrała przyzwoaity mecz jak na ostatnie standardy. Wynik mówi jednak co innego i rezultat spotkania zapadnie nam w pamięci, nie styl. Być może jest to szukanie pocieszenia na siłę, ale nawet w emocjach i nerwach trzeba doszukiwać się drobnych pozytywów. Nie ustrzegliśmy się jednak błędów i gdyby nie Marian Kelemen, wynik mógłby być jeszcze wyższy. Całe szczęście Marian był na posterunku.
  Rzut karny mógł podłączyć Białostoczan do butli z tlenem. Tak się jednak nie stało. Guilherme zaprzepaścił sytuację, marnując "jedenastkę". W tak ważnym momencie powinniśmy oczekiwać lepszego uderzenia. Piłkarskie powiedzenie mówi: "Niewykorzystane sytuacje lubią się mścić." Tym razem okazało się ono prorocze. Chwilę po zmarnowanym karnym Martins zamkął spotkanie. Było już pozamiatane. 
  Ostatnie ligowe zwycięstwo Jagiellonii miało miejsce 16 lutego, czyli już prawie dwa miesiące temu. Miało to miejsce w pamiętnym meczu z Wisłą Płock,w którym to trzy punkty w ostatniej sekundzie zapewnił nam Kuba Wójcicki. Od tamtego czasu trwa seria sześciu kolejnych spotkań bez zwycięstwa. Mało tego. Tylko dwa razy udało nam się zremisować, ponosząc aż cztery porażki. 
  Żółto-Czerwoni znaleźli się w głębokim kryzysie. Największym od kilku lat. Pytanie jak sobie z nim poradzą. Klasowe zespoły potrafią wyciągać wnioski z niepowodzeń i unikać podobnych sytuacji w przyszłości. Czas zdefiniuje również i Białostoczan. Czy Cezary Kulesza wyciągnie odpowiednie wnioski? Czy Ireneusz Mamrot odbuduje zespół? Pytań jest wiele, ale na odpowiedzi wciąż musimy czekać.